Wintersporten ...


Waar en wanneer ...
Op deze reisjes wordt rekening gehouden met langlaufers als skiërs. De lokatie wordt altijd zo gekozen dat voor beide beoefenaars er voldoende mogelijkheden zijn. Ook dit is zo'n evenement wat bijna jaarlijks op het programma staat. De deelnemers hebben altijd veel lol tijdens zo'n reisje.
Zie de foto's van de verschillende jaren in de Foto-gallery.

Hieronder volgt het verslag van één van de reisjes.

« terug





Wintersport 2003 ...
Dit jaar niet naar Italie of Oostenrijk maar naar Tsjechie. Op vrijdag 7 februari togen wij met de trein naar Ede/Wageningen vanwaar de bus zou vertrekken. De bus stond klaar en om 20:30 vertrokken we naar Spindl. In de bus bleek dat we 2 Bassen in ons midden hadden. Een Bas met grijs haar en een Bas met weinig haar. Al snel werd een oplossing gevonden, het werd grijze-Bas en kale-Bas. Na een voorspoedige reis kwamen we op zaterdag 8 februari om 09:30 in ons hotel aan. Hier werden we verwelkomd met een ontbijt.

Het Hotel is een oud authentiek houten hotel, mooi en alles is aanwezig. De kamers zijn ruim en de douche is goed. Het is wel gehorig. Wij sliepen op de 2e etage met daarboven alleen een zolder met een personeelsverblijf. Op die zolder hoorden we 's morgens om een uur of 7 ritmische geluiden wat volgens Toos een grote marmot moest zijn, maar volgens anderen de keukenmeid die werd verwend.

Het had de afgelopen dagen goed gesneeuwd dus er was sneeuw zat. Het dorp lag er helemaaal wit bij, een prachtig plaatje.

's Middags ging de zon schijnen en werden gelijk de skies uitgeprobeerd. Het diner konden we pas laat gebruiken omdat op de wisseldag de mensen die terug gaan naar Nederland eerst eten. Het einde van het diner eindigde in een discussie tussen Theo en de rest. Theo had patat besteld en ook gekregen en hield bij hoog en laag vol dat hij geen patat had gehad, dus ook niet betaalde. Tot op de dag van vandaag hebben wij hem nog niet kunnen overtuigen.

Het skien is in Tsjechie fantastisch, de pistes zijn goed onderhouden. Het begrip blauw, rood en zwart loopt wel wat door elkaar, blauw is soms wel heel donker blauw en zwart is zwart maar ook weleens grijs. Er zijn in Spindl 2 ski-gebieden die niet met elkaar zijn verbonden. Er pendelt een skibusje tussen deze 2 gebieden. Het is gelukkig maar een paar KM want anders haalt het busje het niet, alhoewel het busje rijdt al vanaf de 50er jaren en hij heeft het al die jaren al gedaan. We zijn toch wel avonturiers want als je goed op het kaartje keek kon je toch wel van het een naar het andere gebied skien. Dat hebben we geprobeerd maar dat gaat toch echt niet zonder een eind door het dorp te klunen. Je kan hier echt wel een paar dagen door brengen voor je alle pistes hebt gezien. Wat me wel opviel was dat er bij de liften toch wel vrij lange wachttijden waren. Er waren veel Denen, het was in Denemarken Krokus vakantie.

Voor de langlaufers zijn er paden en KMers zat, alleen ze zijn niet allemaal gespoord en dat geeft toch wat problemen. Ik heb het een dag geprobeerd en na 10 minuten had ik al een natte rug. Ik heb nog meer waardering voor de Langlaufers gekregen, wat is dat werken. Je ziet hier erg veel Langlaufers maar dan meer Freestylers (schaatsbeweging) Loes beviel het Langlaufen beter en zij is nog een dag met de Langlaufers mee gegaan. De langlaufers hadden ook meer waardering voor Loes want voor onze kamerdeur lagen 2 cijfers (gemaakt van WC-papier) nl. een 10 en een 6-, de 6- was voor mij.

De langlaufers maakten op hun tochten ook van alles mee. Een robbertje vechten in de sneeuw, eten in een soort dorpshuis waar de tijd is blijven stilstaan tot aan eten in een Bouda (Bergrestaurant) alwaar de plaatselijke specialiteit kutelfleckensuppe kan worden genuttigd. Toos dacht dat het iets van macaroni was wat er in zat maar het bleken resten van darmen en maag van een koe te zijn. Wat ze al op had gooide ze eruit en de rest ging terug. Maar ze kwamen ook in een Bouda waar een kom hete chocomel met slagroom een kom met een inhoud van bijna een liter blijkt te zijn. Ook de juffrouw heeft mooie vormen. Het leek wel of ze deze Bouda dagelijks in de route opnamen. Theo heeft trouwens z'n achtergrond van woudloper meermalen bij sporenonderzoek gebruikt. Hij heeft sporen gezien van zeehonden.

Over het algemeen zijn de mensen in Tsjechie aardig, weleens stug want groeten wat bij ons toch heel gewoon is doen ze niet zo.

De prijzen zijn toch wel zeer sympathiek, pivo (bier) een halve liter kost 25 kronen +/- 75 cent. Als je trouwens een normaal pilsje wil dan moet je dat wel vragen want anders krijg je een halve liter. Ook het eten is voor onze begrippen spotgoedkoop. We zijn een avond uit eten geweest in een restaurant bij een open haardvuur die bij ons zeker een Michilin ster zou krijgen. Als je dan afrekent dan denk je dat je bij de frietentent bent geweest.

Dat de zwarte pistes stijl zijn heeft Linda ervaren. Ze was gevallen en durfde niet meer op te staan. Er brak paniek uit bij de skiers die al beneden waren zelfs werd al overwogen 112 te bellen. Al met al viel het eigenlijk mee, niets aan de hand de angst had even gewonnen.

Als je na een dag druk zijn richting hotel gaat zie je mensen tot hun navel uit het raam hangen terwijl ze onder de douche staan. De doucheruimte heeft namelijk opslaande ramen.

We zijn op donderdag met een bus naar Praag geweest een prachtige stad. De vrouwelijke gids had een grappige uitspraak en was ook grappig. Ze leek op de vrouwelijke Benny Hill maar door haar kleding ook wel op Wilhelmina onze oud vorstin.

Op vrijdag was het 14 februari Valentijnsdag en iedereen keek 's morgens onder het kussen maar slechts voor 1 was er een verassing.

Het was op vrijdag de laatste skidag dus we wilden nog even wat pistes die we nog niet gedaan hadden "pakken". Er was een piste bij met een sleeplift door het bos met hobbels en paden die je overstak en een piste van +/- 500 meter die STOH heet wat volgens Kale-Bas steil betekent, en dat was tie. Grijze-Bas heeft trouwens 2 verschillende stokken van verschillend formaat en kleur. Een keer niet goed opgelet bij het pakken van de stokken na het eten.

Op de vertrekdag sloeg het weer om, mist en hevige sneeuwstormen. De skilift aan de overkant van het hotel was gesloten. Verschillende hadden al besloten om te gaan wandelen, anderen sloten zich daarbij aan zodat we met 13 personen aan de tocht begonnen. We waren een aardig stuk onderweg toen er 5 besloten onder deze barre omstandigheden niet verder te gaan. De andere bikkels gingen door en hebben daar onderweg wel spijt van gehad maar achteraf niet natuurlijk. We moesten ploegen door metersdikke sneeuw. We zagen het pad niet meer, het leek wel een Noordpoolexpeditie. Bij elke stap zakte je tot aan je knieen weg en soms wel tot aan je sneeuwballen. Maar ook na enkele uren kwamen we aan bij een bouda waar we onze schoenen sokken ed. probeerden te drogen op de kachel. De terugweg was weer langs normale paden en daar werden opgewacht door de anderen. We hebben nog even in een grot naar staletieten gekeken. Daarna naar het hotel om verder op te drogen en te eten.

Om even half negen vertrok de bus weer naar Nederland en zat de wintersport er voor ons weer op.

Tot een ander jaar.

Groetjes, Herman

naar begin





« terug naar evenementen