Kanodag ...


Waar gehouden ...
In de Biesbosch, zaterdag 7 juni 2003.

Dit jaar weinig aanmeldigen voor de kanodag. Daarom, i.p.v. het voorgestelde Drimmelen nu maar in de Biesbosch waar "kanovereniging Dajaks" haar thuisbasis heeft en waar Tonnie en Henk en Rob (Kramer) lid van zijn. Overige deelnemers waren: Renee Dezentje, Maarten Honkoop en Rob Siersema.

Aangezien het kanovereniging is en geen kanoverhuurder, zijn er maar een klein aantal kajak's voor "algemeen gebruik" en dat kwam dit keer goed uit.
Zie de foto's in de Foto-gallery.

Onderstaand het verslag van deze dag.

« terug





Verslag ...
Om 09:30u. afgesproken bij het clubhuis aan de Zeedijk en eerst koffie gedronken. Boten naar de steiger gebracht en alle proviand en bagage er in. Het is zeer zonnig en al warm, met maar heel weinig wind. We beginnen de tocht maar meteen op groot water, n.l. de Nieuwe Merwede. De beroepsvaart zorgt hier altijd wel voor enige deining, maar onder deze weersomstandigheden is dat geen probleem. We verlaten al weer snel (na ± 500m.) de rivier en gaan via de Ottersluis de Hollandsche Biesbosch in. We moeten even wachten voor de sluis want op zo'n zonnige zaterdag is het altijd druk. Er komt een flink aantal jachtjes, bootjes en wat er zoal nog meer drijft, de sluis uit. Zodra het licht op groen gaat, mogen wij naar binnen. We zijn de enigen die de Biesbosch IN willen en zijn dus maar met ons zessen in de sluis. Na ± 10 minuten (en 15 centimeter lager!) kunnen we er weer uitvaren. We gaan linksaf het Wantij op. Het Wantij is een tamelijk brede "sloot" die uitkomt in Dordrecht bij het Groot Hoofd. Zover willen wij niet en gaan rechtsaf de kreken in. Kleine slootjes met veel bochten. Begroeïng boven je hoofd en erg rustig. Alleen.... wat kunnen die vogels toch een pestherrie maken! Dan wordt het tijd voor een eerste koffiepauze. We vinden langs het Moldiep een mooi grasveld, waar we met de kajaks zo op kunnen varen. Nadat de koffie, koeken en boterhammen zijn verorberd én allerlei voorstellen to wereldverbetering de revue zijn gepasseerd, gaan we na drie kwartier verder.

We varen het Moldiep verder uit en komen zo in de Helsloot. We varen langs de Helsluis die toegang geeft tot de Beneden Merwede. Je merkt aan de vele pleziervaart dat het een lang weekend én mooi weer is. We zijn echt niet alleen op het water, maar last hebben we er ook niet van. Naarmate we de Helsloot verder in varen, wordt het ook rustiger. Dit water loopt n.l. dood! Zo ver gaan we niet, maar gaan rechtsaf en komen in "het Gat van de Hengst". Ook een doodlopende zijtak. Gelukkig is het (bijna) hoog water, anders zouden we hier, zélfs met kano's, niet kunnen varen! Er volgt weer een eedrachtig stukje samenwerken om de boten door het riet op het droge te krijgen. En dán moet er nog zo'n goeie 100 meter met de boten worden gesjouwd om ze op de dijk langs de rivier te krijgen. En dat is tevens een mooi moment om weer een pauze te houden, waarbij de laatste restanten koffie, thee, water, koeken en boterhammen worden opgemaakt. Inmiddels blijkt de wind ook wat meer aangetrokken en is duidelijk meer dan de Weermannen BV ons gisteren nog hebben beloofd. Zij hadden ons n.l. in slaap gesust met de voorspelling van "hooguit windkracht 2!". Nou, Krol, Paulusma en Co, kom dan hier maar eens even naar het water van de Nieuwe Merwede kijken! Die golven op het water vertellen ons dat het dicht tegen windkracht 4 aan zit! Overigens geen ramp, want daar kun je, ook met een kajak, gewoon in varen.

Het in het water brengen van de kajaks, vergt hier wel even de nodige creativiteit en inspanning. Er is weliswaar een zgn. koeiensteiger (waarover koeien een boot kunnen inlopen om zo naar een andere wei gebracht te worden), maar die heeft nou niet bepaald de ideale instaphoogte. Dankzij de in het water staande Renee, gaat het zonder al te veel problemen en zit iedereen na een paar minuten in z'n boot en op het hobbelige water van de rivier. Vanaf dit punt is het 4½ kilometer terug naar ons beginpunt, maar... stroom mee (en wind tegen). Wind tegen lijkt overigens erger dan het is. De golven komen dan ook van rechtvoor en daar heeft een kajak geen moeite mee. Wind méé en dus golven mee, is vervelender varen!

Dit laatste stuk is er een voor de echte bikkels en... dat blijken we allemaal te zijn. Om ± 16:30u. zijn we weer in de haven van Dajakkerdam en worden de kajaks op de kant gesleept en hebben hun resp. bemanningen hun oorlam wel verdiend. Gelukkig verkeert in ons midden iemand die ook bardienst doet op deze vereniging, zodat we een paar koele verfrissingen tot ons kunnen nemen. Dan rest nog het schoonmaken en opbergen van de boten en kunnen we, na een zeer geslaagde dag, de thuisreis weer aanvaarden.

Groetjes, Henk Bender

naar begin





Verder naar Knutselavond