History ...


De oprichting ...
De Trimlopers zijn opgericht op 1 oktober 1976.

Op 1 oktober 2001 bestond onze vereniging vijf en twintig jaar.
Op 29 september vierden wij op grootse wijze dit heugelijk feit !
Foto's van de feestavond zijn te zien in de Foto-gallery.
.





Een terugblik ...
Ongeveer 22 jaar geleden werd ik lid van de trimlopers.
Roel Groenewolt was destijds de voorzitter. Ik kan me Roel herinneren als een gezellige actieve man, die veel voor de vereniging heeft gedaan. Hij heeft een keer een touringcar gehuurd, waarmee wij naar Eindhoven gingen om deel te nemen aan een prestatieloop. Met zijn allen in de bus, heel gezellig. Een fietstocht in de omgeving van Amsterdam ? Geen probleem, de fietsen werden per postauto naar de start gebracht en later weer retour naar Rotterdam.
Het eerste lustrum ging ook niet ongemerkt voorbij, want samen met Hans Schippers (secretaris) en Leo Hoernig (penningmeester) heeft hij een leuk feest georganiseerd. Details weet ik me helaas niet meer te herinneren, maar dat het een geslaagde avond was, is me bijgebleven.

In deze tijd vond ook het eerste trainingsweekend plaats.
Fred Lobman, onze trainer, had opgemerkt dat we een fijne groep vormden met elkaar en wilde de band onderling wat verstevigen. Hij organiseerde mede daarom een trainingsweekend en zijn opzet slaagde. We gingen als goede bekenden naar de Putven in Chaam en kwamen als vrienden terug.

Korte tijd later legde het hele bestuur zijn functie neer (het kabinet was gevallen). We kregen een nieuw bestuur, Chris Broekmeulen voorzitter, Ron Burk secretaris en mijn persoontje als penningmeester.

Omdat ik hardlopen niet zo erg leuk vond en het alleen deed voor mijn conditie en de lijn, wilde ik het zo gezellig mogelijk maken, want dan hield ik het misschien wel lang vol. Enkele keren per jaar gingen we met een grote groep naar een prestatieloop. We reden dan in Volkswagenbusjes en konden gezellig kletsen onderweg. We kregen 2 busjes van Telecom , 1 van de Post en als dat niet genoeg was mochten we van het centraal bestuur van de RS&OV PTT nog een busje huren. Geweldig, dat kon allemaal in die tijd.

Bij Radio Kootwijk was men erg blij met ons, want hoewel het parcours bijzonder mooi was en de slaatjes in de kantine erg lekker en goedkoop, waren er toch nooit zoveel deelnemers. Ook de midwinter-marathon in Apeldoorn was een jaarlijks evenement dat we niet wilden missen. Doordat er altijd wel een of meerdere marathonlopers in ons midden waren hadden we toegang tot de Kazerne en konden zo gebruik maken van de faciliteiten voor marathon- lopers. De meeste van ons liepen echter de 18,5 km. en maakten dus heimelijk gebruik van de fijne kleedkamers, warme douches en grote, gezellige kantine.

Hoewel het lopen in de beginperiode me behoorlijk zwaar viel, groeide mijn conditie. Ik werd een beetje fanatieker, maar er moest altijd wel iets gezelligs aan vast zitten. Zo begonnen Toos, Marijke en ik op de woensdagmiddagen voor onszelf te lopen. Al gauw kwamen er enkele dames bij, Gerda en Diny en later Trudy. Om een en ander nog leuker te maken en het trainen te stimuleren stelden we een beloning in het vooruitzicht. Na elke training (rondje Plas, 8 km.) spaarden we fl. 10,--. Het plan was om aan het eind van het jaar een uitstapje te maken. En zo gebeurde het dat 6 dames, die zich de Dolly Dots noemden, 2 keer Londen onveilig hebben gemaakt. Jeetje dames, wat zou ik dolgraag nog eens zo'n reisje willen maken.

Ook in Parijs hebben we ons laten zien. In totaal zijn we drie keer naar Parijs geweest en hebben daar le vingt kilometres de Paris gelopen. Nee, niet alleen die 6 dames, maar wel zo'n 20 trimlopers plus aanhang. Zowel hardlopers als supporters doken na afloop het Parijse nachtleven in.

De Trimlopers bestonden inmiddels 10 jaar dat hebben we groots gevierd met een koud buffet en levende muziek. Het werd een reuze gezellige avond. De stemming was opperbest, er werd gedanst en gelachen en we waren intussen uitgegroeid tot een grote sportieve familie.Ook onze kinderen namen regelmatig deel aan uitstapjes, sportweekenden en contactavonden. Vooral het sportweekend was een echt trimlopers-familie aangelegenheid geworden.

York in de aanbieding, wie heeft er zin? Wie wil zijn Sinterklaas inkopen in York doen of wandelen over de stadsmuur (8 km). En ja hoor, daar gingen we weer op reis en elke keer genoten we opnieuw.
Maar als u nu denkt dat we alleen nog maar konden feesten, dan heeft u het mis. Wie heeft er wel eens s'nachts gewandeld van Hoek van Holland naar Scheveningen. U? Wij in ieder geval wel. Het sporten en/of hard lopen ging altijd door, elke dinsdag, woensdag en zondag en later kwam daar ook de zaterdag (de Rotte-lopers) bij. Nu ging niet iedereen naar elke training en dat hoefde ook niet. Maar dat er naast zoveel sporten nog tijd over was voor neven activiteiten, verbaast me echter nu pas. We waren nog jong en zaten boordevol energie en we waren overal voor in.
Marijke en Henk hadden een leuk adres ontdekt in Sauerland dus bonden we de latten onder om te gaan langlaufen. Tja, we hebben heel wat beleefd met elkaar. Van dropping tot playback show, van dansles tot marathon. Met het stijgen der jaren ging het kleine beetje fanatisme wat ik in me had eraf en wilde ik gas terugnemen. Niet langer dan 1 uur achter elkaar trainen. Dit gaf een beetje geharrewar en daarom ben ik weggebleven. Nog steeds loop ik een of twee keer per week 8 km. Ja, ja voor mijn conditie en de lijn. Max is echter de vereniging trouw gebleven. Met veel plezier denk ik terug aan die fijne tijd en draag de trimlopers een warm hart toe.

Zoals ik vroeger de weekbrief afsloot, zo eindig ik dus nu ook dit epistel,

met sportieve groetjes,
Ank van der Noordt.

naar begin





Verder naar Login.